Vrachtwagen-project beëindigd

Aan alle betrokkenen bij het project “vrachtwagen naar Angola ” Het is nu bijna drie geleden, dat dit project is opgestart. De aanleiding van het project “een vrachtwagen met grote gevolgen ”nog even heel kort: Voor het afscheid van Rosemarie Boland als HBV-manager bij Lindenhout op 28 september 2006 is dit project opgezet.

Iedereen die op haar afscheid kwam of zich betrokken voelde bij haar afscheid werd gevraagd om een bijdrage te storten op de speciaal voor dit project ingerichte bankrekening.
Dit project gaat om het impuls geven aan jonge teruggekeerde asielzoeker zelfstandig hun brood te laten verdienen. Het dient als financiering om een koel-vrieswagen aan te schaffen en te exporteren naar Angola. Door een gebrek aan transportmogelijkheden zal een dergelijke investering veel geld opbrengen. Het team vrachtwagen naar Angola bestaat uit de volgende mensen:
In Nederland: Adriaan Kauffmann (3 maanden studieonderzoek gedaan in Angola) Rosemarie Boland (ex-manager HBV en betrokken bij terugkeer naar o. a. Angola) Jack van Doornewaard (handelaar in 2e handsvrachtwagens en door familie betrokken bij Angola)
In Angola: Jose Manuel Augusto da Silveira Neto (ex AMA uit Rotterdam, directeur van de NGO AJARP) Eleni da Silveira (Nederlandse maatschappelijk werkster getrouwd met Jose, leeft nu in Angola)
In Luanda: Nile Dutch African Lines (NDS), een Nederlandse scheepvaartmaatschappij, die handel drijft met Angola en geïnteresseerd is in een koel-vrieswagen die vis en vlees kan vervoeren.

Allen die hieraan hebben meegewerkt en een bijdrage voor de selfsupporting van “de kleine man” in Angola hebben geleverd bedankt namens teruggekeerde Ama ’s naar Angola.

Het plan

Het bedrijf NDS heeft een berekening gemaakt waarin een garantie bestaat, dat deze vrachtwagen elke maand bij 20 dagen inzet ca. 7000 $ kan verdienen. Eindelijk kan ik nu zeggen: het is gelukt. De vrachtwagen rijdt en levert geld op. Wij kunnen nu zeggen dat alle mensen die geld hebben gegeven voor dit project eraan meegewerkt hebben, dat minimaal twee mensen en hun families van deze vrachtwagen kunnen leven. Het is ook gelukt om de activiteiten, die Jose Manuel da Silveira voor de straatkinderen van Luanda opzet met dit geld gedeeltelijk gefinancierd kunnen worden. Verder is het kantoor, wil zeggen de woning, van Jose en Elaine aanlooppunt voor terug gekeerde Angolesen die niet weten waar ze heen moeten.

Het verhaal

Het is vrijdag 13 juni 2008. Er komt een mail van Jose da Silveira binnen. Het begint met “het is te gek!”. Nou dat is dan ook zo... De vrachtwagen die sinds augustus 2007 in de haven van Luanda stond, was vrijgegeven en kon eruit gehaald worden. Vrijdag de 13e was deze keer dan wel een geluksdag...
De vrachtwagen werd 16 juli 2007 gekocht, nadat we van NCDO, de Boerstichting en vele bijdragen van kennissen en vrienden (ook van Lindenhout) geld bij elkaar hadden gebracht. Hij kostte 16.500 € . Het was een Volvo F12 die 165.000 km had gereden. En hij werd uit België opgehaald door de Heer Doornewaard die een groot rijbewijs heeft en ook met andere 2e hands vrachtwagens handelt.
Op 20 juli werd hij naar Amsterdam gereden, waarvandaan hij op 24 juli naar Angola verscheept werd.

De Volvo arriveerde in Luanda op 25 augustus 2007. Hij stond daar tot 13 juni 2008 in een osplag bij de havenautoriteit (Alfandega), dus bijna een jaar. Dus nu vrijdag de 13e, Het geluksbericht.
Maar dat betekende nog niet dat de vrachtwagen nu kon rijden. Er waren onderdelen gestolen, de accu was leeg. Nadat de Volvo uit de haven was gereden door een chauffeur die Jose had georganiseerd, bleef hij staan en moest weggetrokken worden. De accu opladen betekende twee nachten in de auto gaan slapen, want anders wist je niet wat nog weg zou zijn de volgende ochtend. Uiteindelijk stond de vrachtwagen op een veilige plek en kon van daaruit rijden. En het klopt inderdaad. Als hij rijdt brengt hij elke dag 600 $ op. Het was uiteindelijk 17 februari 2009 dat hij voor de eerste keer reed en ook geld opbracht.

De evaluatie

De kosten die geraamd waren op € 25.000 zijn opgelopen tot € 32.000. Dat heeft alles te maken met allerlei vergunningen die toch nog betaald moesten worden, vervangen van gestolen onderdelen (tijdens het verblijf van de auto in de haven), en de zogenaamde fundo social. Dit zijn gelden om iets gedaan te krijgen, of de zaak sneller te laten verlopen. Het is toch nog een ontwikkelingsland, waar corruptie dagelijks aan de orde is en je rekening mee dient te houden.

Het functioneren van de vrachtwagen nu en in de toekomst hangt ook telkens weer af van: een veilige standplaats, een goede chauffeur die er ook is, als het nodig is en een goed onderhoud. Jack Doornewaard reist binnenkort weer af naar Angola en probeert een bedrijf (met garage) in Luanda op te zetten om vrachtwagens te kunnen importeren, die daar hard nodig zijn.

Wij hebben de eerste impuls gegeven en nu moeten de mensen in Luanda het zelf overnemen. Ondersteuning die zij daarbij krijgen vanuit Nederland kan alleen door persoonlijke bezoeken. Jack zal degene zijn die van plan is om dat te doen.

Mijn dank

Voor mij is het project vrachtwagen succesvol beëindigd. Nogmaals iedereen bedankt die meegewerkt en geleefd heeft.

Rosemarie Boland